چرا برخی کودکان بیش از حد خجالتی‌ هستند؟
30 اردیبهشت 1399 ساعت: 23:2



خجالتی بودن یا کم‌رویی از مسائل بسیار متداول در میان انسان‌ها است. برآوردهای فعلی نشان می‌دهند که بین 20 تا 48درصد انسان‌ها دارای شخصیت خجالتی هستند. بیشتر کودکان خجالتی ذاتا این‌گونه زاده می‌شوند، اگرچه تجربیات منفی هم می‌توانند در این زمینه نقش داشته باشند.

هر کودکی در زندگی‌اش، لحظاتی آکنده از خجالت‌زدگی را تجربه می‌کند، اما بعضی کودکان واقعا خجالتی هستند و این مساله فقط به لحظات جزئی در زندگی آنان محدود نمی‌شود. بسیاری از والدین می‌خواهند بدانند که آیا باید کودک خجالتی را به حال خودش گذاشت یا او را از لاک خودش بیرون کشید؟ 

 

دکتر کریستوفر کرنی، استاد روان‌شناسی در دانشگاه نوادا می‌گوید: «هر دوی این راهکارها ممکن هستند. این امکان وجود دارد که کودک خجالتی هیچ‌وقت به یک شخصیت شدید اجتماعی بدل نشود، اما والدین همچنان می‌توانند به او کمک کنند تا عملکرد بهتری در محیط‌های اجتماعی و همچنین برقراری روابط داشته باشد». 

 

خجالتی بودن شدید چه موقع معنا دارد؟ 

 

به‌طور کلی، خجالتی بودن هیچ اشکالی ندارد. کودکان خجالتی اغلب شنوندگان بهتری هستند و در مدرسه هم دردسرها و مشکلات کمتری دارند. خجالتی بودن زمانی مشکل‌ساز می‌شود که به مانعی برای روندهای عادی در زندگی کودک تبدیل گردد یا زمانی باعث ناراحتی و آزردگی‌خاطر کودک شود. پس اگر شرایط زیر را در فرزندتان دیدید، بهتر است که با متخصصان سلامت روان مشورت کنید: 

 

  • کودک نمی‌خواهد به مدرسه برود. 
  • کودک در دوست‌یابی مشکل دارد. 
  • کودک درباره شرکت در مهمانی‌های تولد یا تمرینات ورزشی احساس ناخوشایندی دارد. 
  • کودک به‌خاطر خجالتی بودن خودش دچار اضطراب است. 

 

خجالتی بودن چه علت‌هایی دارد؟ 

 

خجالتی بودن یا کم‌رویی از مسائل بسیار متداول در میان انسان‌ها است. برآوردهای فعلی نشان می‌دهند که بین 20 تا 48درصد انسان‌ها دارای شخصیت خجالتی هستند. بیشتر کودکان خجالتی ذاتا این‌گونه زاده می‌شوند، اگرچه تجربیات منفی هم می‌توانند در این زمینه نقش داشته باشند. اگر احساس می‌کنید که کم‌رویی یا خجالتی بودن به‌طور ناگهانی به شخصیت فرزندتان اضافه شده است، احتمالا اتفاق خاصی در این زمینه نقش داشته است و کودک برای گذر از این مشکل به کمک والدین نیاز دارد. 

 

پذیرفتن شخصیت خجالتی 

 

کودکان خجالتی معمولا دارای خصوصیات شخصیتی مشترک هستند. دکتر برناردو کاردوچی، مدیر Shyness Research Institute در دانشگاه ایندیانا می‌گوید: «به‌محض این‌که شما این رفتارهای طبیعی را به رسمیت بشناسید و بپذیرید، آن‌وقت به‌جای تلاش علیه این رفتارها می‌توانید با آنها کنار بیایید و زندگی کنید». 

 

کودکان خجالتی معمولا متکی به خود، متفکر و عاطفی هستند، اما اغلب دوست ندارند که چیزهای جدید را امتحان کنند. این کودکان اغلب دیرجوش هستند و برای سازگاری با شرایط جدید به زمان بیشتری نیاز دارند. ممکن است کودکان خجالتی بخواهند اجتماعی باشند، اما به‌دلیل ترس یا نابلدی از نزدیک شدن به دیگران خودداری می‌کنند. 

 

به‌گفته دکتر کاردوچی، در نظر گرفتن این نکته بسیار مهم است که کودکان خجالتی با سرعت مخصوص به خودشان با موقعیت‌ها سازگار می‌شوند و نه با سرعت مورد انتظار والدین یا دیگران. 

 

راهکارهای کمک به کودکان خجالتی 

 

1. راهکار ورود به گروه همسالان را به کودک نشان دهید 

 

به کودک کمک کنید تا به گروهی از همسالان خودش نزدیک شود و به صحبت‌های آنها گوش دهد. بعد به کودک فرصت دهید تا به این گروه عادت کند. در مرحله بعد به کودک بیاموزید که چطور وارد بحث و گفت‌وگو با همسالان خودش شود. 

 

2. در کودک اعتماد به‌ نفس ایجاد کنید 

 

مواجهه کودک با موقعیت‌های تازه در گذشته و عبور از آنها را به کودک یادآوری کنید. مثلا اگر قرار است به جشن تولد بروید، لحظات شاد و خوش تجربه‌شده در جشن‌های قبلی را به کودک یادآوری کنید. به‌ گفته دکتر کرنی، اگر در مواجهه با چالش‌ها به کودک قوت قلب بدهید، او هم تمایل پیدا می‌کند که دوباره آن چالش را تجربه کند. 

 

3. روی مهارت‌های اجتماعی کودک کار کنید 

 

در هر موقعیتی که امکان‌پذیر است، به کودک برای تمرین مهارت‌های اجتماعی‌اش فرصت دهید. مثلا در فروشگاه، کودک را تشویق کنید تا هزینه خرید را به صندوق‌دار بپردازد یا در رستوران کودک را تشویق کنید تا غذای خودش را خودش سفارش دهد. 

 

4. بازخورد مثبت داشته باشید 

 

والدین باید کودکان خجالتی را پس از برداشتن گام‌های موفقیت‌آمیز کوچک نیز تشویق کنند. اگر هم کودک در بعضی موقعیت‌ها ناگهان دچار هراس شد، بعدا با آرامش درباره آن موقعیت با کودک صحبت کنید و به او راهکار ارائه دهید. 

 

5. با کودک همدلی کنید 

 

به کودک بگویید که شما هم می‌توانید احساس خجالت‌زدگی او را ببینید و درک کنید و حتی خودتان هم گاهی اوقات این حس را تجربه می‌کنید. حتی بهتر است خاطرات خودتان درباره غلبه کردن بر خجالت‌زدگی را برای کودک تعریف کنید. 

 

6. الگوی رفتاری به کودک ارائه کنید 

 

وقتی که شیوه‌های صحیح سلام و احوال‌پرسی، گفت‌وگو و رفتار دوستانه را به کودک نشان دهید، او هم راحت‌تر از رفتار شما به‌عنوان الگو استفاده می‌کند. مهم‌تر از همه این است که با عشق و محبت و پذیرندگی با کودک رفتار کنید تا او متوجه شود که شما با خجالتی بودن او مشکلی ندارید. 

 

ترجمه: یوسف صالحی

منبع:WebMD

برچسب ها
دیدگاه کاربران

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد

طراحی و اجرا توسط: هیاهو