مهم‌ترین پیامدهای تنبیه بدنی کودکان
تنبیه بدنی کودکان بهره هوشی آنها را کاهش می‌دهد
22 اردیبهشت 1399 ساعت: 23:2



تنبیه بدنی، این پیام را به کودکان می‌دهد که آسیب‌رسانی بدنی به دیگران ایرادی ندارد و حتی می‌توان مشکلات را با کتک زدن دیگران حل کرد. این طرز فکر در بعضی کودکان تا دوران بزرگسالی آنها نیز ادامه پیدا می‌کند و آنان را به کتک زدن همسر و فرزند متمایل می‌کند. 

آموزش نظم و انضباط به کودکان، یکی از بخش‌های ضروری و مهم در فرزندپروری است. اگرچه امروزه تنبیه بدنی در کشورهایی مانند سوئد غیرقانونی شناخته می‌شود، اما این شیوه هنوز هم در بسیاری از کشورهای دیگر به‌عنوان یکی از راه‌های آموزش نظم و انضباط به کودکان مورد استفاده قرار می‌گیرد. با این‌حال، واقعیت‌های علمی نشان می‌دهند که تنبیه بدنی قطعا پیامدهای ناگواری برای کودکان خواهند داشت. داشتن آگاهی از این پیامدها شاید باعث شود که والدین با دقت و احتیاط بیشتری به تنبیه بدنی فکر کنند. 

 

1. پرخاشگری 

 

تنبیه بدنی، رفتاری است که پرخاشگری را به‌عنوان یک الگو به کودکان ارائه می‌کند. طبق یافته‌های علمی، حتی اگر در ابتدا این‌طور به نظر برسد که کودک رفتار نادرستش را پس از تنبیه بدنی تغییر داده، اما این شیوه تنبیهی کودک را به پرخاشگری بیشتر و بیشتر سوق می‌دهد. پرخاشگری کودکان در این حالت بیشتر از همه در مدرسه و در گروه همسالان نمایان می‌شود. 

 

2. بدرفتاری جسمی 

 

نوجوانانی که تنبیه بدنی را تجربه می‌کنند، 3 برابر بیشتر از دیگر همسالان خودشان احتمال دارد که با بچه‌های خودشان بدرفتاری جسمی داشته باشند. تنبیه بدنی، این پیام را به کودکان می‌دهد که آسیب‌رسانی بدنی به دیگران ایرادی ندارد و حتی می‌توان مشکلات را با کتک زدن دیگران حل کرد. این طرز فکر در بعضی کودکان تا دوران بزرگسالی آنها نیز ادامه پیدا می‌کند و آنان را به کتک زدن همسر و فرزند متمایل می‌کند. 

 

3. اختلال در رشد شناختی 

 

محققان دریافته‌اند کودکانی که تنبیه بدنی می‌شوند، کمتر احتمال دارد که سطح رشد شناختی آنها متناسب با سن‌شان پیشرفت کند. حتی ممکن است که IQ کودکان به‌واسطه تنبیه بدنی در محدوده‌ای پایین‌تر از حالت طبیعی قرار بگیرد. کتک زدن کودکان می‌تواند میزان ماده خاکستری را در مغز کودکان کاهش دهد. این ماده در توانایی‌های یادگیری انسان‌ها از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. 

 

4. اختلال در رشد عاطفی 

 

به‌گفته محققان، کودکانی که به‌صورت کلامی یا بدنی مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند، بیشتر احتمال دارد که دچار اختلالات روان‌شناختی شوند. تنبیه بدنی کودکان می‌تواند عزت‌نفس آنان را تضعیف کند و با آسیب‌های مغزی و اختلالات توجه همراه شود و حتی آنان را با احتمال سوء مصرف مواد مخدر مواجه کند. این کودکان پس از ورود به دوره بزرگسالی دچار مشکلاتی مانند مهارت‌های اجتماعی ضعیف، اضطراب و افسردگی می‌شوند. 

 

5. رفتار ضداجتماعی 

 

وقتی که کودک به رفتارهای ضداجتماعی دست می‌زند، یعنی درک نمی‌کند که رفتارهایش چطور می‌توانند به دیگران آسیب برسانند. رفتارهای ضداجتماعی در شدیدترین و بدترین حالت‌ها می‌توانند به سوء مصرف مواد مخدر، سلامت عمومی ضعیف، مشکلات سلامت روان، بیکاری و ارتکاب جرایم در بزرگسالی منتهی شوند. تحقیقات نشان می‌دهند که خشونت خانگی، یکی از مهم‌ترین عواملی است که می‌تواند کودکان را به مشکلات ذکرشده دچار کند. 

 

6. نداشتن انعطاف‌پذیری یا تاب‌آوری 

 

منظور از تاب‌آوری یا انعطاف‌پذیری، توانایی فرد برای رویارویی با سختی‌ها و مشکلات اجتماعی، رفتاری، عاطفی، جسمانی، تحصیلی و... است. والدینی که کودکان را کتک می‌زنند، خودشان هم از نظر تاب‌آوری دچار مشکل هستند و بنابراین بیشتر احتمال دارد که فرزندشان را هم دچار این مشکل کنند. این والدین عمدتا نمی‌توانند از کودک در مقابل پیامدهای ناشی از بحران‌های مختلف زندگی محافظت کنند، مهارت‌های مقابله‌ای را به کودک نمی‌آموزند و در زمان نیاز کودک به او رسیدگی نمی‌کنند. 

 

7. افسردگی 

 

چندین مورد از تحقیقات علمی نشان داده‌اند که رفتارهای خشونت‌بار و منفی والدین با بروز علائم افسردگی در کودکان همبستگی دارد. به‌طور کلی عواملی که ممکن است در افسردگی کودکان نقش داشته باشند، عبارتند از تنبیه بدنی، افسردگی والدین، حمایت نشدن کودک از نظر عاطفی و ناتوانی آنان برای بیان احساسات منفی. 

 

ترجمه: یوسف صالحی

منبع: Hello Motherhood
برچسب ها
دیدگاه کاربران

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد

طراحی و اجرا توسط: هیاهو