چگونه تشنج را برای کودکان مبتلا به صرع توضیح دهیم؟
18 خرداد 1401 ساعت: 19:3



صرع با تشنج مشخص می‌شود که دوره‌هایی از بیش‌فعالی در مغز است که باعث تشنج، حرکات غیرارادی و تند و سریع و سایر علائم می‌شود. در طولانی‌مدت، می‌تواند منجر به مرگ و آسیب سلول‌های مغزی (نورون) شود.
سه نوع تشنج وجود دارد:

تشنج‌های جزئی («پتی مال») باعث پلک زدن سریع و خیره شدن کودکان به فضا می‌شود.

تشنج‌های گسترده تونیک کلونیک («گران مال») بسیار شدیدتر هستند و منجر به گریه کردن، از دست دادن هوشیاری، افتادن و حرکات تند می‌شوند.

تشنج‌های جزئی (کانونی) در یک ناحیه از مغز رخ می‌دهد که علائم آن بر اساس قسمتی که درگیر شده متفاوت است. علائم از لرزش و تغییرات حسی گرفته تا گیجی، مه مغزی و ناتوانی در پاسخ به سوالات متغیر است.

هنگام صحبت در مورد تشنج با فرزندتان به خاطر بسپارید که باید گفتگو ایجاد کنید. وظیفه شما مرجعیت و انتقال اطلاعات مهم است و باید شنونده و دلسوز باشید که می‌تواند یک تعادل سخت باشد. 

هدف این است که بیان کنیم کودکان مبتلا به صرع زندگی کامل و شگفت‌انگیزی دارند و هیچ تفاوتی با دوستان، خانواده و سایر بچه‌های مدرسه ندارند.

مواردی که باید در نظر داشته باشید:

از زبان مثبت استفاده کنید: در حالی که نباید جدیت این بیماری را به حداقل برسانید، انتقال خوش‌بینی ایده خوبی است. هنگامی که درباره تشنج‌ها و نحوه درمان آنها صحبت می‌کنید، واقعی و ساده باشید. برای مثال، ممکن است تشنج‌های مقاوم به درمان (مقاوم از نظر پزشکی) را به عنوان «پزشکان هنوز به دنبال داروی مناسب هستند» در نظر بگیرید.

• ساده نگه دارید: از زبانی استفاده کنید که برای سن کودکتان مناسب است و از اصطلاحات قابل فهم استفاده کنید تا توضیح دهید که تشنج چیست و داشتن صرع به چه معناست. برای مثال، تشنج ممکن است به عنوان «الکتریسیته بیش از حد در مغز» توصیف شود.

پاسخگو باشید: از فرزندتان بخواهید احساسات خود را بیان کند و آنچه را که از آن می‌ترسد به اشتراک بگذارد. از آنها بپرسید آیا سوالی دارند و تمام تلاش خود را برای پاسخ به آنها انجام دهید. اگر پاسخی را نمی‌دانید، به آنها اطمینان دهید که پاسخ را می‌یابید.

• داستان بگویید: به ویژه برای کودکان کوچکتر، توضیح صرع و تشنج با استفاده از داستان‌هایی با محتوای بصری می‌تواند مفید باشد.

اطلاعات آماده داشته باشید: خوب است که مطالبی در دسترس داشته باشید تا به سوالات پاسخ دهید، مانند بروشورها، محتوای وب‌سایت‌ها و ویدیوهای یوتیوب.

• در مورد داروها صحبت کنید: هر چه کودک وضعیت خود و داروهای خود را بیشتر درک کند، وضعیت بهتری خواهد داشت. مطمئن شوید که آنها دوزها و عوارض جانبی را درک می‌کنند و همچنین زمانی که باید برای کمک تماس می‌گیرند.

مترجم: نرگس قاسمی پناه
منبع: verywellhealth
دیدگاه کاربران

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد

طراحی و اجرا توسط: هیاهو