علائم ام اس (مولتیپل اسکلروزیس) خود را مدیریت کنید
1 بهمن 1399 ساعت: 15:11



هیچ درمانی برای بیماری ام اس وجود ندارد، اما بسیاری از داروها شما را از آسیب عصبی محافظت می‌کنند و روند پیشرفت بیماری شما را کند می‌کنند. آنها می‌توانند تعداد زیادی از حملات را کاهش دهند و به شما کمک کنند ضعف، درد، خستگی و سایر مشکلات را کاهش دهید. 


این داروها را با استراتژی‌های سبک زندگی مانند ورزش و کاهش استرس ترکیب کنید تا احساس بهتری داشته باشید و شرایط خود را مدیریت کنید.

هیچ درمانی برای بیماری ام اس وجود ندارد، اما بسیاری از داروها شما را از آسیب عصبی محافظت می‌کنند و روند پیشرفت بیماری شما را کند می‌کنند. آنها می‌توانند تعداد زیادی از حملات را کاهش دهند و به شما کمک کنند ضعف، درد، خستگی و سایر مشکلات را کاهش دهید. این داروها را با استراتژی‌های سبک زندگی مانند ورزش و کاهش استرس ترکیب کنید تا احساس بهتری داشته باشید و شرایط خود را مدیریت کنید.

تزریقات اصلاح‌کننده بیماری

اگر به فرم عود کننده ام اس مبتلا هستید، این داروها می‌توانند آسیب عصبی را کند کرده و از بروز علائم جدید جلوگیری کنند. آنها سیستم ایمنی بدن - دفاع بدن شما در برابر میکروب‌ها - را کاهش می‌دهند بنابراین به پوشش محافظ (میلین) اطراف اعصاب حمله نمی‌کند. برخی از داروهای رایج عبارتند از:

گلاتیرامر استات (کوپاکسون، گلاتوپا)

اینترفرون بتا (آونکس، بتاسرون، اکستاویا، ربیف)

پگنترفرون (پلگریدی)

تزریقات، قرص‌های اصلاح‌کننده بیماری

آنها به همان روش تزریقات اصلاح‌کننده بیماری برای جلوگیری از عود عمل می‌کنند. قرص‌هایی که از طریق دهان می‌خورید شامل موارد زیر است:

دی متیل فومارات (تکفیدرا)

فینگولیمود (گیلنیا)

تری فلونومید (اوباگیو)

برخی دیگر که به عنوان تزریق از طریق ورید دریافت می‌کنید عبارتند از:

آلمتوزوماب (لمترادا)

میتوکسانترون (نووانترون)

ناتالیزوماب (تیسابری)

کورتیکواستروئیدها برای مدیریت عود

علائم را کاهش می‌دهند و به کنترل علائمی مانند بی حسی، گزگز، ضعف و تعادل نامناسب کمک می‌کنند. دوز بالای دارویی مانند متیل پردنیزولون (Solu-Medrol) را از طریق ورید یک بار در روز به مدت 3 تا 5 روز دریافت خواهید کرد. پس از آن، پزشک ممکن است استروئید دیگری مانند پردنیزون (دلتازون) را که از طریق دهان مصرف می‌کنید، تجویز کند.

تبادل پلاسما دریافت کنید

گاهی اوقات قسمت مایع خون شما، به نام پلاسما، موادی در بدن دارد که به بدن شما آسیب می‌رساند و ام اس را بدتر می‌کند. پزشک شما ممکن است فرایندی را پیشنهاد کند که پلاسمای شما را از بین برده و نسخه سالم آن را جایگزین کند. 

اگر علائم شدید باشد و کورتیکواستروئیدها عودکنندگی شما را کنترل نکنند، ممکن است برای شما یک گزینه باشد. اگر به بیماری ام اس مبتلا به بیماری عود‌کننده یا شدید و پیشرونده مبتلا باشید، می‌تواند مفید باشد.

داروهایی برای مدیریت خستگی

در صورت کمبود انرژی، پزشک می‌تواند داروهایی مانند هیدروکلراید آمانتادین (Symmetrel)، مودافینیل (Provigil) و فلوکستین (Prozac) را برای بیدار نگه داشتن و هوشیاری تجویز کند. خواب‌آور و تکنیک‌های آرام‌سازی مانند ماساژ یا مدیتیشن به شما کمک می‌کند تا به خواب بروید و شب را به همین ترتیب ادامه دهید.

اسپاسم خود را کاهش دهید

ام اس می‌تواند عضلات شما را سفت کند. خم شدن یا راست کردن زانوها و سایر مفاصل برای شما دشوار است. دارویی مانند باکلوفن و تیزانیدین (Zanaflex) می‌تواند اسپاسم را آرام کند. در صورت عدم تسکین، پزشک ممکن است به شما پیشنهاد دهد که از داروهای دانترولین (دانتریوم)، دیازپام (والیوم) یا سم بوتولینوم (بوتاکس) استفاده کنید. یک فیزیوتراپیست همچنین می‌تواند تمریناتی را برای انعطاف‌پذیری بیشتر اندام‌ها به شما آموزش دهد.

راه‌های کاهش غم و اندوه

وقتی به بیماری ام اس مبتلا هستید، طبیعی است که گاهی احساس اضطراب یا شکست کنید. برای کنترل طوفان احساسی، ورزش، تکنیک‌های کاهش استرس و مشاوره را امتحان کنید. اگر بعد از چند هفته یا چند ماه افسردگی شما آرام نشد، پزشک ممکن است مصرف داروی ضد افسردگی را به شما پیشنهاد دهد.

راهنما برای مشکل مثانه

اگر آسیب عصبی ام اس باعث شود زیاد به دستشویی بروید، پزشک می‌تواند داروهایی مانند اکسی بوتینین (Ditropan ، Oxytrol) یا تامسولوزین (Flomax) را برای شما تجویز کند. آنها عضلات مثانه شما را شل می‌کنند و به شما کمک می‌کنند تا میل به رفتن را کنترل کنید.
کنترل مشکلات روده

ام اس و مقداری دارویی که برای آن استفاده می‌کنید، ممکن است یبوست ایجاد کند. برای اینکه دوباره منظم شوید، فیبر و مایعات بیشتری به رژیم غذایی خود اضافه کنید. ورزش می‌تواند به حرکت دستگاه گوارش کمک کند. همچنین می‌توانید یک نرم‌کننده ملایم مدفوع را امتحان کنید یا از ملین گاه به گاه استفاده کنید.

درد خود را تسکین دهید

خواه از ناحیه دست، پا، کمر یا سر خود آسیب ببینید، می‌توانید برای تسکین به دارو مراجعه کنید. داروهای ضد‌تشنج مانند کاربامازپین (Tegretol)، لاموتریژین (Lamictal) و اگزکاربازازین (Trileptal) درد عصب را تسکین می‌دهند. باکلوفن (Lioresal) و تیزانیدین (Zanaflex) اسپاسم عضلات را تسکین می‌دهند. درمان‌های خانگی مانند گرما و ماساژ نیز می‌توانند به شما در کنترل درد کمک کنند.

درمان مشکلات جنسی

اگر پسر هستید و آسیب عصبی مشکل نعوظ را برای شما سخت می‌کند، داروهای ED مانند سیلدنافیل (ویاگرا)، تادالافیل (سیالیس) یا واردنافیل (لویترا) می‌توانند به شما کمک کنند. اگر زن هستید و ام اس باعث خشکی واژن می‌شود، می‌توانید از مواد روان کننده کمک بگیرید.

تسکین از طریق حرکت

شنا یا پیاده‌روی می‌تواند برای سفتی ماهیچه‌ها معجزه کند. ورزش همچنین به شما کمک می‌کند علائمی مانند افسردگی، خستگی و مشکلات مثانه را کنترل کنید. یک فعالیت کم فشار مانند تای چی، ورزش در آب یا یوگا را امتحان کنید. یک فیزیوتراپیست می‌تواند روال تناسب اندام مناسب شما را طراحی کند و به شما یاد دهد که چگونه بر ضعف خود غلبه کنید.

کار درمانی

آیا وقتی درد و ضعف مانع شما می‌شود می‌توانید ترفندها و ابزارهایی را برای فعالیت‌های روزمره بیاموزید؟ یک متخصص کاردرمانی می‌تواند کمک کند. آنها به شما در مورد چگونگی ساده‌کردن کارهایی مانند لباسشویی، آشپزی و آماده شدن صبح کمک می‌کنند. آنها همچنین می‌توانند روش‌هایی برای حفظ تمرکز و غلبه بر خستگی یا مشکلات حافظه که ممکن است بر شغل شما تاثیر بگذارد را به شما آموزش دهند.

راه‌های کنترل استرس

برای آرام کردن ذهن خود، روش‌های آرام‌سازی مانند مراقبه روزانه یا تنفس عمیق را امتحان کنید. کاری کنید که دوست دارید مانند خواندن کتاب یا گوش دادن به موسیقی، ذهنتان را از علائم خود دور کنید. و فراموش نکنید که همیشه می‌توانید برای پشتیبانی با یک دوست تماس بگیرید.

مترجم: نرگس قاسمی پناه
منبع: webmd
دیدگاه کاربران

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد

طراحی و اجرا توسط: هیاهو