خطاهای پزشکی و راه‌های اجتناب از آن
1 مهر 1399 ساعت: 23:7



قصور پزشکی از یک سو و برخی خطاهای فاحش از سوی دیگر باعث شده تا اندکی از اعتماد بین پزشک و بیمار، از بین برود.
با انجام چنین عملکردی دیوار اعتماد بین پزشکان و جامعه هر روز سست‌تر و سست‌تر می‌شود. شرایط به گونه‌ای شده است که هر چند وقت یکبار یکی از آجرهای دیوار اعتماد فرو می‌ریزد. قصور پزشکی از یک سو و برخی خطاهای فاحش از سوی دیگر باعث شده تا اندکی از اعتماد بین پزشک و بیمار، از بین برود. البته این نظر می‌تواند بدبینانه‌ترین نگاه باشد اما به هر حال نمی‌توان کتمان کرد و در روزهای اخیر شرایط به گونه‌ای شده که نگاه به جامعه پزشکی و اطمینان از توانایی‌های علمی آنها زیر سوال رفته است. 

- اشتباهاتی که رخ می‌دهد:

به گفته محققانی همچون جان‌هاپکینز، خطای پزشکی سومین علت اصلی مرگ و میر در کشور بعد از سرطان و بیماری‌های قلبی است و تخمین زده‌اند که سالانه باعث بیش از 250،000 مرگ و میر می‌شود. می‌توان با انجام چندین کار به تیم پزشکی کمک کرد تا از این موارد رایج جلوگیری کند.

- داروها:

اگر دارو یا دوز اشتباهی دارویی را مصرف کنید، مشکلات جدی را به بار می‌آورد. بعضی از این داروها قوی هستند و مصرف آن در دوزهای پایین و مطمئن است، هرچند ممکن است رعایت این امر مشکل باشد. فقدان آموزش، خطای پزشکی و توجه نکردن به توصیه‌های پزشک می‌تواند منجر به بروز خطایی شود. توجه داشته باشید، سوال کنید و لیست جدیدی از داروهایتان را نگه دارید تا پزشک از سایر داروهای مصرفی شما مطلع شود.

- سوءمصرف آنتی‌بیوتیک‌ها:

آنتی‌بیوتیک‌ها به باکتری‌ها حمله می‌کنند، بنابراین به درمان سرماخوردگی، آنفلوانزا یا سایر بیماری‌های ناشی از ویروس کمک نمی‌کنند و اگر بیش از حد معمول و در صورت عدم نیاز مصرف شود، ممکن است دیگر بر روی بدن اثر نداشته باشد. بسیار مهم است که پزشک بجا و در دوز مناسب آن را تجویز کند. اگر به آنتی‌بیوتیک نیازی ندارید از پزشک نخواهید که آن را تجویز کند.

- طول مدت بستری شدن:

حضور در بیمارستان برای سرگرمی نیست اما قبل از بهبودی نباید سریع به خانه منتقل شوید. مطالعات نشان می‌دهد که افرادی که خیلی سریع به خانه برمی گردند، به خصوص پس از جراحی، به دلیل مشکلات مرتبط، احتمالا دوباره و به زودی بیمار می‌شوند. درست است که فرد دوست ندارد که خیلی طولانی‌مدت بستری شود. این مدت به میزان عفونت و سایر مشکلات در ارتباط است. درمورد علائم بیماری خود با پزشک صادق و شفاف باشید تا بتوانید درمان شوید، سپس به خانه بروید و در آنجا استراحت کنید.

- جراحی اشتباه:

غم انگیزترین مثال این است که یک جراح اندامی را به اشتباه خارج کند یا حتی شخصی را اشتباهی عمل کند. چیدمان اتاق جراحی یا بدون برنامه‌ریزی بودن جراحی ممکن است حواس او را پرت کند و منجر به این امر شود. تنها کاری که می‌توان انجام داد این است که مطمئن شوید ناحیه مورد عمل، قبل از جراحی مشخص شده باشد، چون در غیر این صورت ممکن است حواس پزشک جراح پرت شود و این اتفاق بیفتد. 

- چیزی در بدن جا مانده است:

این اتفاق بسیار نادر است اما ممکن است تیم جراحی به طور تصادفی چیزی مانند اسفنج یا ابزاری را در داخل بدن جا بگذارد و منجر به مشکلات داخلی جدی، از جمله آبسه (چرک و مایعات آلوده در داخل بافت ملتهب)، انسداد، پارگی‌های کوچک، عفونت یا التهاب شود. علائم این موارد شامل درد شدید، تورم، تب، حالت تهوع و تغییر در حرکات روده است. در صورت بروز هر یک از این علائم پس از جراحی، بلافاصله به پزشک خود اطلاع دهید.

- تاخیر در درمان:

زمانی است که نمی‌توانید مراقبت‌های پزشکی مورد نیاز خود را دریافت کنید و ممکن است در هنگام تشخیص اتفاق بیفتد؛ مانند این است که آزمایش به موقع انجام نشده باشد و نتایج به تاخیر بیفتد یا تشخیص اشتباهی صورت بگیرد و یا در طول درمان پس از اینکه متوجه مشکل، خطای انسانی، عدم ارتباط و برنامه‌ریزی ضعیف یا موارد دیگر شدید، درمان به تاخیر بیفتد. اگر از دکتر خود مطمئن بودید، تصور نکنید همه چیز خوب است. برای رسیدن به نتایج مطلوب با پزشک خود تماس بگیرید و در مورد مراحل بعدی سوال کنید.

- استراحت در رختخواب:

در طی 10 روز اول شروع به از دست دادن توده عضلانی و تراکم استخوانی می‌کنید. اگر بیش از این مدت در رختخواب باشید، این امر می‌تواند بر روی قلب، ریه‌ها و مغز تاثیر بگذارد و باعث زخم بستر شود. به همین دلیل است که بسیاری از پزشکان بلافاصله شما را وادار می‌کنند، از تخت بلند شوید. دانشمندان در حال بررسی روش‌های ایمن جابجایی افراد در شرایط گوناگون هستند.

- از کارتان مطمئن شوید:

صرفا به این دلیل که به پزشک گفته اید چه داروهایی مصرف می‌کنید، به این معنی نیست که همه پزشکان می‌دانند. اگر دارویی مصرف می‌کنید یا واکنش‌های بد دارویی یا سایر مشکلات سلامتی را دارید، در صورت لزوم چندین مرتبه به افراد ارائه‌دهنده خدمات مراقبتی خود بگویید. بهتر است که آن را بنویسید و مطمئن شوید که فرد دیگری نیز از این موضوع آگاهی دارد. چون ممکن است در برقراری ارتباط بین متخصصان مختلف مراقبت‌های بهداشتی، مفقود شود یا به سادگی فراموش شود.

- وظایف شما در خانه:

از پزشک خود در مورد شرایط و روشهای درمانی سوال کنید و منابع آنلاین معتبر برای کسب اطلاعات بیشتر را پیدا کنید. درک اینکه داروها یا روش‌ها چه تاثیری بر روی شما دارند، مهم است و کاری که توصیه کرده است را انجام دهید.

- صحبت کنید:

اگر سوال یا نگرانی دارید، از پرسیدن آن نترسید. شما حق دارید از هرکسی که از شما مراقبت می‌کند، سوال کنید. شما  می‌توانید به ارائه دهندگان خدمات مراقبت کمک کنید تا از اشتباهی که ممکن است  سلامتی شما را به خطر بیندازد، جلوگیری کنید.

- فردی را انتخاب کنید:

شما می‌توانید از متخصص مراقبت‌های بهداشتی مانند پزشک مراقبت‌های اولیه خود برای هماهنگی مراقبت‌ها انتخاب کنید و از سردرگمی و اشتباه جلوگیری کنید، خصوصا اگر چندین مشکل پزشکی دارید یا در بیمارستان بستری هستید.

- با یک دوست تماس بگیرید:

هنگام مراجعه به پزشک یا بستری در بیمارستان، برای پیگیری مراقبت از خود، یکی از دوستان یا اعضای خانواده خود را همراه داشته باشید و خودتان را نیز مسوول یدانید و به پیشرفت وضعیت و درمان خود کمک کنید، به خصوص اگر جراحی کرده‌اید.

- بیمارستان مناسبی را انتخاب کنید:

اگر برای انجام یک روش درمانی یا آزمایش از پیش برنامه‌ریزی شده در بیمارستان هستید، وقت بگذارید و اطلاعات مربوط به آن بیمارستان را بخوانید. اگر چندین مورد برای انتخاب دارید، بیمارستانی را انتخاب کنید که مختص بیماری شما باشد.

مترجم: مهتا زمانی‌نیک 
منبع: WebMD
برچسب ها
دیدگاه کاربران

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد

طراحی و اجرا توسط: هیاهو