چگونه از پمادهای کورتونی استفاده کنیم؟
22 خرداد 1399 ساعت: 23:3



داروهای کورتونی عوارض خاص خود را دارند و متاسفانه کورتون‌های موضعی نیز برحسب نوع پوست و نوع دارو، عوارض کمابیش زیادی برجای می‌گذارند، بنابراین باید در استفاده از این نوع داروها محتاط و هشیار بود.

همه ما اسم داروهای کورتونی را شنیده‌ایم و می‌دانیم که پمادهای کورتونی برای درمان بیماری‌های پوستی استفاده می‌شوند. 

استفاده از کورتون‌های موضعی برای درمان بیماری‌های پوستی باید با احتیاط باشد. در زمینه مصرف کورتون‌ها معمولا دو شرایط کاملا متضاد پیش می‌آید که شامل «کورتیکوفوبیا» (ترس از کورتیکواستروئیدها یا همان ترس از کورتون‌ها) و «تاکی‌فیلاکسی» (تحمل یا مقاومت بدن نسبت به دارو) است. 

 

منشا «کورتیکوفوبیا» از عوارض جانبی استفاده از این داروها ناشی می‌شود که شامل ورم، اضافه وزن و افزاش خطر ابتلا به پوکی استخوان است. این اثرات جانبی معمولا در صورت استفاده زیاد از کورتون‌های موضعی ایجاد می‌شوند. به‌ویژه زمانی که داروی قوی تجویز شده باشد یا اینکه مجبور باشید پماد را روی ناحیه وسیع‌تری از پوست بزنید. 

 

«تاکی‌فیلاکسی» نیز مربوط به نتیجه زیاده‌روی در مصرف داروهای کورتونی است. به این معنی که برخی افراد به دلیل تاثیر این نوع داروها بر تسکین و بهبودی شرایط بیماری‌شان میل زیادی به استفاده مکرر از این داروها نشان می‌دهند و به عوارض طولانی‌مدت و همچنین بی‌اثر شدن آن توجهی ندارند.

 

عوارض جانبی استفاده از پمادهای کورتونی

 

قبل از استفاده موضعی از پمادهای کورتونی باید نسبت به عوارض جانبی آن آگاه شوید. شایع‌ترین اثر نامطلوب این پمادها شامل «آتروفی اپیدرم» یا تحلیل پوست است که به‌طور خاص در بین سالمندان دیده می‌شود. با این حال اثرات نامطلوب دیگری از جمله ترک‌های پوستی، ‌هایپرتریکوز (پرمویی)، فولیکولیت (عفونت یا التهاب فولیکول‌های مو) و آکنه نیز از جمله عوارض این پمادها محسوب می‌شوند. 

 

چه عواملی روی جذب داروهای کورتونی موضعی تاثیر می‌گذارد؟

 

تاثیر استفاده از پمادهای کورتونی به عوامل متعددی بستگی دارد که از جمله آن می‌توان به نفوذپذیری پوست اشاره کرد. سن افراد نیز در نفوذپذیری پوست دخالت زیادی دارد. پوست کودکان و افراد سالمند نفوذپذیرتر است؛ در نتیجه ترکیبات دارو بیشتر جذب شده و بدون شک عوارض و واکنش‌های نامطلوب نیز بیشتر می‌شود. 

 

علاوه بر این ناحیه‌ای که پماد روی آن مالیده می‌شود نیز مهم است. به‌طور کلی نفوذپذیری این نوع پمادها در مخاط، پلک و ناحیه صورت بیشتر است. 

 

نوع بیماری و وضعیت پوست نیز از دیگر عوامل موثر در جذب پمادهای موضعی کورتونی هستند. اگر مشکل مربوط به ضایعات پوستی حاد، وزیکول یا تاول و زخم‌های مرطوب باشد شکل‌گیری عروق خونی و در نتیجه خونرسانی در ناحیه بیشتر بوده و به این ترتیب نفوذپذیری و جذب کورتون نیز بیشتر خواهد بود. با این حال در خصوص ضایعات مزمن، پوست ضخیم‌تر شده و نفوذپذیری پوست نیز به مراتب کاهش پیدا می‌کند، بنابراین لازم است که پماد بیشتری به موضع زده شود.

 

آیا تمام کورتون‌های موضعی یکسان هستند؟

 

هر دارویی از نوعی کورتون ساخته می‌شود که قدرت درمانی آن متفاوت است. همه چیز به تشخیص متخصص و برآورد آن از نوع مشکل بستگی دارد. چون تمام کورتون‌ها اثرگذاری یکسان و در نتیجه عوارض یکسان ندارند، بنابراین بهتر است بدانیم که برای افزایش تاثیر داروها باید به نوع ضایعه پوستی، موضع مورد نظر و سن بیمار توجه داشت. 

 

برای درمان مشکلات پوستی مربوط به ناحیه صورت، کورتون‌هایی با قدرت کمتر و به مدت حداکثر 5 روز تجویز می‌شود. با این حال اگر پماد برای ناحیه‌ای در بدن مورد نیاز باشد از کورتون‌هایی با تاثیر کمی بیشتر و به مدت حداکثر ده روز استفاده می‌شود. 

 

قطع درمان نیز نباید به صورت یکباره انجام شود. بهتر است برای پیشگیری از عود مجدد بیماری به مرور قدرت دارو کاهش یا اینکه از کرم‌های جایگزین استفاده شود.

 

انتخاب بهترین پماد کورتونی

 

بهترین فرد برای انتخاب پماد کورتونی مناسب برای مشکل شما پزشک‌تان است. اگر به استفاده از پمادهای کورتونی موضعی نیاز دارید باید بر طبق نوع مشکل پوستی، دوز دارو مشخص و انتخاب ‌شود. بیماری و مشکلات حاد و شدید با بیماری مزمن متفاوت است بنابراین پماد مورد نظر نیز متفاوت خواهد بود. متخصص پوست بهترین انتخاب را برحسب شرایط بیماری شما انتخاب و تجویز خواهد کرد.

 

ترجمه: فاطمه مهدی‌پور

منبع:santemagazine

برچسب ها
دیدگاه کاربران

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد

طراحی و اجرا توسط: هیاهو